Ik heb vandaag mijn voorstel aan Adriaan laten zien; hij vond het een goede conceptart, duidelijk leesbaar en precies het gevoel vertalen dat hij in de game wil hebben. Hij wees me er echter wel op dat de game die hij in gedachten heeft vooral draait om het samenspel in de “fysieke” wereld, wat zich dus buiten de console (computer / tablet) afspeelt, het gaat er hier dus niet om om de speler een virtuele wereld in te trekken.
Dat is de grootste uitdaging van het conceptualiseren van games uit dit genre, een genre dat ik eerde niet kende. Ben even flink door elkaar gerammeld. Geen probleem, dit maakt het voor mij des te meer uitdagend! Dit genre raakt een zeer nauwe balans tussen het abstracte en figuratieve wil het succesvol zijn. Dit was me al eerder verteld, maar ik begreep nog echt niet waarom. Eerder leverde ik nog strijd met Adriaan om de visuele stijl naar de figuratieve kant te trekken omdat ik dat gewend ben vanuit tekenen, en dacht dat de speler zich anders niet bij de game betrokken zou voelen. Adriaan vertelde me over Fingle; in wezen een abstracte game, vooral de icoontjes die daarvoor gebruikt zijn waren abstract. Het is het totaalbeeld/gevoel die de game je geeft die de speler grijpt. De kunst is hier om als designer figuurlijk een stap achteruit te doen, uit te zoomen, niet de onderdelen per stuk te bekijken en vormgeven maar de game als totaalbeeld/sfeer te bedenken.
Het verdict was; “De borden en het ontploffen past goed bij de sfeer, probeer nu eens borden te doen, zonder dat het echt borden zijn.” Deze screenshot hieronder uit m’n photoshop document was mijn reactie daarop. Ik probeer daarin meestal verschillende achtergronden, tegels, indelingen, kleuren uit. Maar om het niet helemaal vol te spammen post ik er één.
Toen ik thuis was later die dag kreeg ik een smsje wat door lezers van buitenaf op meerdere manieren geintepreteerd kan worden, maar wat mij betreft gelezen dient te worden op aardige toon, een bericht dat veel inlevingsvermogen toonde. Iets wat ik niet gewend ben van werk/opdrachtgevers:
“Ik bedenk me dat ik tegen je wil zeggen dat concept ontwikkeling het makkelijkst is om te doen, maar het moeilijkst is om te verdragen: je bedenkt duizend dingen, sommige dingen waar je in gelooft en andere minder, en bijna niks komt door “de keuring”. Dat is zowel op toepassing op mijn concepten als op jouw concepten van toepassing, als op Bojan’s of wie dan ook zijn concepten. Doorzettingsvermogen wordt wel enorm geloond. Wacht maar tot we ColorKing een beetje hebben genailt.Alles voor het ultieme product! x
Vandaag (maandag 8) ga ik weer verder aan de slag met conceptualiseren, het is nog niet duidelijk wanneer deze fase eindigt maar dat vind ik geen probleem. Ik ben blij dat ik tijdens deze stageperiode de verdieping en concentratie krijg waar tijdens een overdosis schoolopdrachten geen ruimte voor is. 😉
